Nieuw idee – Afval opruimen

Elke dag wandel ik ongeveer 1 uur met de hond door het bos. We lopen allerlei verschillende routes, maar bijna altijd in hetzelfde bos. Soms zag ik een hoop rotzooi in het bos liggen en ik stoorde me daaraan. Als het grote voorwerpen waren nam ik deze mee naar huis en ik merkte dat ik mij voornamelijk ergerde aan het gedrag van die anderen. Dit ging bewust en onbewust een paar weken zo door, tot ik me bedacht dat ik er natuurlijk zelf ook wat aan kan doen. Ik kan mijn hoofd in het zand steken en de verantwoordelijkheid bij anderen laten liggen, maar ik kan ook zelf iets doen aan dat waar ik me aan stoor. Dus dat heb ik gedaan, want ineens bedacht ik me: ‘Be the change that you want to see in the world’ – Mahatma Gandhi.

Vanaf 31 augustus heb ik elke keer een zakje bij me en raap alle rotzooi op die ik tegenkom. Terwijl ik dat aan het doen was maandag, bedacht ik me dat dit wellicht ook wel een leuke en slimme nominatie-challenge op instagram zou zijn. Geen idee of het aan zou slaan, maar als ik daarmee een paar mensen motiveert om iets beter om de omgeving te letten dan is er al winst. Ik ben begonnen met elke dag een foto te plaatsen van het afval dat ik heb verzameld. Bij die foto nomineer ik dan 3 mensen die ik uitdaag en motiveer om ook een keer afval te verzamelen tijdens een wandeling.  Vooralsnog krijg ik best veel leuke reacties van mensen. Sommige geven aan het een leuk en goed idee te vinden, anderen geven aan zelf ook afval te gaan verzamelen.  Dat is dus goed nieuws!

Daarnaast heb ik na 5 dagen gemerkt dat je door deze actie ook bewuster door het bos loopt. In plaats van denken aan wat er allemaal nog moet, op je telefoon kijken of dagdromen ben je nu bewust op je heen aan het kijken. Hierdoor zie je een hoop mooie dingen om je heen zoals vogels, veren, paddenstoelen en bloemen. En natuurlijk ook bomen, want het heet niet voor niets een bos. Ook merk ik dat door het bewust wandelen creatiever wordt.  Daarnaast ben ik gewoon lekker in beweging. Ik wandelde überhaupt altijd al met Bahco maar nu merk dat ik hierdoor langer wandel dan hiervoor. Frisse buitenlucht en beweging is ook goed voor de gezondheid dus een win-win-win, zou ik zeggen.

Indien ik je dus niet heb uitgedaagd via instagram, je kan het nog verwachten! Maar je hoeft hier niet op te wachten, hoor. Je kunt gewoon zelf al beginnen met het opruimen van rotzooi in jouw omgeving.

A little step goes a long way!

E-nummers en gezond eten

Over gezond eten wordt een hoop gezegd en E-nummers worden vaak besproken. Zoals eerder gezegd, ben ik geen diëtiste en dus ook geen expert. Ik spreek hier dan ook vanuit mijn eigen ervaringen. Ik wil graag gezond eten, weinig geraffineerde suikers binnen krijgen en eten op een duurzame manier. Een simpele oplossing hiervoor is zo min mogelijk bewerkt voedsel te kopen en eten, maar ja soms is kant-en-klaar eten heel makkelijk en lekker. Mij helpt het op zo’n moment om de afweging korte termijn (bewerkt eten) tegenover lange termijn (gezond eten) te zetten. Beide keuzes zijn dan goed zolang er maar bewust voor gekozen wordt.

Als ik bewerkt eten koop, wil ik graag dat dit zo gezond mogelijk is (natuurlijk met de nodige uitzonderingen en ‘cheat’ meals). Wat ik heb gemerkt is dat het lastig is om in te schatten welke E-nummers schadelijk zijn voor je gezondheid en welke dat niet zijn. Ook vind ik fabrikanten een beetje gemeen in deze zin, want als ze merken dat een E-nummer bestempeld wordt als ongezond of schadelijk gebruiken ze de normale naam in plaats van het E-nummer. Op deze manier kopen mensen het wel weer en is het ‘probleem’ voor hen opgelost. Dit terwijl de schadelijke stoffen er nog steeds in zitten.
Een goed voorbeeld hiervan is gistextract. Dit is een smaakversterker E-nummer E621, chemische naam mononatriumglutamaat. Deze smaakversterker heeft als doel om de smaakpapillen te stimuleren en je meer te laten eten dan je eigenlijk wilde.  In het boek ‘Excitotoxins: The Taste That Kills’ van Dr. Russell Blaylock legt hij uit hoe Aspartaam en Mononatriumglutamaat een ravage veroorzaakt in het lichaam. In veel landen is E621 een verboden stof in voedingsmiddelen mede dankzij het onderzoek van Dr. Russell Blaylock, behalve in Nederland. Dit vind ik gek. En ik vind het nog erger dat fabrikanten verschillende namen gebruiken voor hetzelfde schadelijke product om de consument zo een loer te draaien.
Een ander lastig voorbeeld vind ik in vleesvervangers. Het vervangen van vlees is heel goed voor het milieu en daarmee draag je bij aan het verminderen van de uitstoot van broeikasgassen (jippie!), maar het is mij opgevallen dat in veel vleesvervangers het stofje carrageen zit. Dit lijkt op caroteen uit onder andere wortelen, maar niets is minder waar. Carrageen is E407, een verdikkingsmiddel en geleermiddel uit rood zeewier en studies hebben aangetoond dat dit additief bij proefdieren zweren in de dikke darm veroorzaakt, het immuunsysteem verzwakt en in te grote dosis de opname van essentiële mineralen vermindert. Deze stof is verboden in Engeland en mag in Europa niet meer aan babyvoeding toegevoegd worden. Gek toch? Je probeert dus het beste te doen door vleesvervangers te eten, maar krijgt daarbij wel schadelijke stoffen binnen.

Het is een hobby geworden om etiketten van voedingsstoffen te lezen en ik laat echt eten in de supermarkt liggen als er te veel stoffen toegevoegd zijn. Ook om te zorgen dat ik me niet een loer laat draaien zoals hierboven uitgelegd, heb ik een boekje aangeschaft, waarin overzichtelijk en kort uitgelegd wordt of een stofje schadelijk is of niet. Het boekje: ‘Wat zit er in uw eten?’ van Corinne Gouget en Will Jansen heeft een pocketformaat waardoor ik het gemakkelijk meeneem naar de winkel. Hierin zijn de additieve stoffen gecategoriseerd op oplopende E-nummers en kun je ook de normale naam vinden op alfabetische volgorde. Super overzichtelijk dus. Ook zijn de namen en nummers gekleurd; groen betekent dat ze over het algemeen als onschuldig worden gezien, oranje betekent dat er tegenstrijdige wetenschappelijke rapporten over bestaan en rood betekent dat meer dan ¾ van de internationale wetenschappelijke analyses aantonen dat het een giftig additief is.

Met dit boekje loop ik dus regelmatig door de supermarkt en onderzoek ik alle gekke namen en onbekende E-nummers. Ik laat me niet voor de gek houden door de fabrikanten en let tegelijkertijd op mijn gezondheid. Wat doe jij? Heb jij hier al eens over nagedacht of rekening mee gehouden? Wellicht vanaf nu wel!

Duurzame vervangingen

In deze gekke tijd maak ik me enerzijds druk om ieders gezondheid en anderzijds ook over hoe we straks verder gaan. Ik denk namelijk dat dit ook een perfect moment is om een duurzame start te maken. Het betekent niet dat we geen leuke dingen meer kunnen doen als dit eindelijk voorbij is, maar ik hoop dat we bedachtzamer en duurzamer verder gaan.
Om hier een steentje aan bij te dragen heb ik een aantal duurzame initiatieven en ideeën die makkelijk toe te passen zijn. Deze vervangingen vergen weinig aanpassing in het dagelijks leven maar hebben toch een positieve invloed op de wereld (sounds big hè!).  Veel van deze oplossingen zullen nogal voor de hand liggen, maar beter te vaak onder de aandacht brengen dan helemaal niet. Onthoud dat dit slechts een paar suggesties zijn die al een positieve invloed hebben. Beter iets dan niets!

Sinds een paar jaar heb ik houdbaarheidsfolie uit de keuken verbannen. Dit is makkelijk te vervangen door plastic bakjes, siliconen afdekhoesjes en speciale siliconen afdekhoesjes voor fruit. Deze drie vervangingen zijn te hergebruiken en kunnen na gebruik simpelweg in de vaatwasser of afgewassen worden.
Ook boterhammenzakjes koop ik niet meer. Meestal gebruik ik plastic bakjes of hersluitbare plastic zakken. Ik dwing mezelf de hersluitbare plastic zakjes na gebruik af te spoelen en opnieuw te gebruiken. Ook heb ik sinds kort bijenwax wraps. Dit is misschien wel de beste vervanging voor plastic boterhammenzakjes omdat er geen potentiële schadelijke plastic stoffen in zitten, een helemaal natuurlijk product is en ook compact in je tas is als de boterhammen op zijn. Ik heb de bijenwax wraps vorige week pas gekocht en dus nog niet echt goed kunnen gebruiken. Een soort van product review zal ik later toevoegen.

Mijn vriend neemt ‘s morgens graag een kopje koffie mee in de auto op weg naar het werk. Ik hou niet zo van wegwerp PLASTIC bekers, maar door kartonnen bekertjes te kopen is de impact al kleiner. Sinds een half jaar koop ik dus enkel nog kartonnen bekertjes. – Trouwens tussendoor een teleurstellend feitje; sinds een tijdje zijn wegwerpbekertjes verboden in de supermarkten. Veel supermarkten hebben dit opgelost door simpelweg de naam van het product te veranderen, want door het bekertjes te noemen is het ineens wel toegestaan. Plank misgeslagen als je het mij vraagt.

Ik koop vaak fruit en eieren bij de lokale boer. Om te voorkomen dat zij elke keer weer een nieuw plastic zakje om mijn groente en fruit doen, neem ik mijn plastic zakjes weer mee en vraag ik of ze het fruit daarin kunnen doen. Ze kijken me nog steeds een beetje gek aan, maar ik vind het fijn en dat vind ik belangrijker dan de gekke gezichten.
Karton en papier wordt over het algemeen al redelijk goed gerecycled, maar ik ontdekte dat ‘vies’ karton zoals gebruikte pizzadozen niet gerecycled kunnen worden. Dit wordt vervolgens dus alsnog weggegooid. Het schijnt dat je de pizzadoos in stukjes kan knippen en in de tuin kan stoppen. Op deze manier vergaat het gewoon en dient het als compost voor de plantjes. Dit ga ik dus proberen de volgende keer dat ik pizza heb gegeten!  

Als laatste daag ik je uit om te kijken of je iets nieuws kan maken van ‘afval’ in plaats van het gewoon weg te gooien. Bijvoorbeeld kurken; je kan kurken weggooien maar je kan ze ook opsparen en ze gebruiken als bordjes in de moestuin om aan te geven welke zaadjes je hebt gezaaid. Leuk toch? Op deze manier hoef je ze niet weg te gooien!

Dit zijn slechts een paar ideeën die je kan toepassen zonder te veel te moeten opgeven of aanpassen. Ook zal het niet altijd direct perfect zijn of gaan, maar elke stap telt en stapje voor stapje maken we de wereld samen duurzamer!

Voorzaaien en de Moestuin

Een grote hobby van mij is de moestuin en hier zelf etenswaren verbouwen. Dit is de meest duurzame manier om groente en fruit te eten. Het geeft mij veel voldoening als ik, na weken werken, de vruchten kan oogsten uit eigen tuin. Je ziet echt letterlijk dat je harde werken wordt beloond. Ook vind ik het rustgevend om in de aarde te wroeten. Ik kan mijn hoofd even leegmaken en ben heerlijk buiten bezig. Een ander voordeel is dat je met het mooie weer een bruin kleurtje krijgt.

Afgelopen weekend was ik van plan om alle zaadjes die ik heb te planten. Nou denk je, ALLE zaadjes!? Ja ALLE! Ik heb veel zaadjes verzameld over de jaren. Maar na een eerste poging dit jaar merkte ik dat maar 1/3 van de zaadjes uitkwamen. Ik heb het vermoeden dat de zaadjes afgelopen winter vochtig zijn geworden en bevroren. Ze zijn dus ‘dood gegaan’ (*snik snik*). Daarom is het plan om dit jaar alle zaadjes te zaaien en alles wat uitkomt buiten in de moestuin te poten. Volgend jaar kan ik dan een nieuwe ‘frisse’ start maken.

Ik vroeg Roy om een foto te maken en hij begon te mopperen over dat ik een slechte achtergrond had uitgekozen. Hahaha geboren fotograaf zou je denken? Ik denk dat hij vanaf nu maar al mijn fotos moet maken! Wat denken jullie?

Een nieuwe start is ook iets wat ik zo fijn vind aan de moestuin. In de lente begint alles weer van vooraf aan. Het kan dat je een seizoen alles verpest en dat niets lukt, maar het jaar erna kun je gewoon weer opnieuw beginnen. De zaadjes die dit jaar wel uitkomen mogen uiteraard groeien en bloeien in mijn moestuin. Het plan is om van die oogst een paar vruchten te drogen zodat ik die zaadjes kan bewaren voor volgend jaar. Op deze manier hoef ik volgend jaar minder zaadjes nieuw te kopen, maar kan ik gewoon mijn eigen zaadjes drogen.

Om alle zaadjes voor te zaaien, heb ik een aantal eierdozen verzameld en daar de zaadjes in de kuipjes gezaaid in wat potgrond. Eierdozen vergaan gewoon na een tijdje, dus als een zaadje is uitgekomen, knip ik het kuipje los van de rest en stop ik dat in z’n geheel in de grond.

Dit werkt heel goed en je hoeft de worteltjes van het plantje niet los te trekken om het te kunnen poten. Dit jaar probeer ik ook nog wat nieuwe groente te kweken zoals aubergine en goya. Ik betwijfel of het klimaat in Nederland warm genoeg is om deze groentes te laten groeien, maar daar kom ik maar op een manier achter; PROBEREN.

“You never fail, unless you stop trying” – Albert Einstein

My Lifestyle

Nu even geen recept of foodblog, maar een over mijn ‘lifestyle’. Wat houdt mij bezig in een week? Ik leef zo goed als ik kan bewust en actief. Dat betekent dat ik bewuste keuzes maak omtrent voeding, financiën, kleding, energiemaatschappij en meer. In deze blog zal ik het hebben over mijn voeding en bewegings keuzes. Ik probeer gezond en milieuvriendelijk te eten door bijvoorbeeld zoveel mogelijk milieuvriendelijke boodschappen te doen en ga ik naar een lokale boer. Daarnaast hou ik een moestuin bij om wat extra groente en fruit te laten kweken. De moestuin is een hobby die ik steeds serieuzer neem. Zelfs nu we druk aan het verbouwen zijn kon ik het niet laten om toch het nodige te zaaien.

Ik heb qua voeding allerlei stijlen, diëten en uitdagingen geprobeerd. Ik merkte dat ze vaak op korte termijn effect voor mij hadden, maar dat er telkens een ‘onafgemaakt’ gevoel achter bleef alsof ik toch het doel niet bereikt had. Daarom heb ik drie weken geleden de “Liefdevol Voeden – Instagram Cursus” gevolgd van Saraï Pannekoek. Dit heeft voor mij vele deuren geopend en heeft mij op een nieuw pad gezet. Dit nieuwe pad geeft mij een andere kijk naar mezelf en alles wat daarbij hoort. Ik merk na 3 weken al dat ik echt anders naar voeding kijk en meer probeer te luisteren naar mijn lichaam in plaats van naar mijn hoofd dat (als een echte bèta) even berekent hoeveel ik kan en mag eten.

Ook hou ik van bewegen en kan ik niet goed stil zitten. Zeker in de huidige crisistijd probeer ik elke dag genoeg te bewegen. Dit helpt mij positief, gefocused en helder te blijven. Ik doe elke dag een half uurtje yoga en een strength and conditioning workout van Buitengewoon Sportief. Ik ga al meer dan 5 jaar naar deze sportschool en geef hier het laatste jaar ook wekelijks een uurtje les. De sportschool is fantastisch in mijn opzicht. Iedereen is welkom en iedereen steunt elkaar ongeacht hoe nieuw, sterk of snel iemand is. Credits hiervoor gaan uiteraard naar Dennis Kneepens, de eigenaar.

Voordat ik begon bij Buitengewoon Sportief deed ik enkel wat fitness bij de universiteits sportschool en was ik niet echt bezig met voeding. Geleidelijk ben ik me meer en meer gaan interesseren in voeding en een sustainable lifestyle. Dit is voor mij echt een stip op de horizon waar ik elke dag mee bezig ben en waar ik constant nieuwe dingen leer en probeer. Ik merk dat er veel meningen en onderzoeken zijn naar voeding. Ik zie soms door de bomen het bos niet meer en ben ook echt zeker geen diëtiste. Dus blogs die ik zal te schrijven over voeding en sport zullen zoveel mogelijk gebaseerd zijn op mijn eigen ervaringen of onafhankelijke, volledige artikelen. Ik zal ook de bronnen vermelden zodat dit duidelijk is.

Tot snel! En beweeg genoeg, eet gezond, geniet en ‘enjoy the journey’!